Fanom Adama Małysza nazwa ta kojarzy się głównie ze stylem lądowania w skokach narciarskich. Narciarze powiążą ją z dawną, choć gdzieniegdzie znowu modną, bardzo trudną i widowiskową techniką zjazdową. Ale Telemark to nie tylko raj dla narciarzy

Archipelag znajduje się ok. 300 kilometrów za kołem podbiegunowym i często nazywany jest „Norwegią w pigułce”. Strome zbocza gór wyrastają prosto z morza i sięgają nawet do 1200 m n.p.m., a poszarpana linia szczytów bardziej przypomina dziecięcy rysunek niż realny krajobraz. Latem odwiedza wyspy najwięcej turystów, ale to poza sezonem najlepiej można poznać prawdziwe oblicze wysp. Od ponad tysiąca lat w okresie od stycznia do kwietnia u wybrzeży Lofotów mają miejsce połowy dorsza tarlicowego.

Każdy Polak, który raz odwiedzi Szwecję czy Norwegię, ulega czarowi tych krajów i z chęcią powraca tam znowu. Turystów przyciąga wspaniała, dziewicza przyroda i bardzo życzliwi ludzie. Jest to raj dla amatorów wędrówek po dzikich odludziach i górach, a także dla wędkarzy chcących spróbować swoich sił w walce z łososiem, lipieniem i pstrągiem. Latem klimat jest zupełnie podobny do klimatu polskiego, nawet kilkaset kilometrów na północ od Sztokholmu. Na dalekiej północy upały powyżej 25°C nie są niczym niezwykłym. W głębi lądu klimat jest zbliżony do kontynentalnego, z ostrą zimą i gorącym latem, często z zaskakującymi upałami.